Julia musiała wyjść w śnieżycę, chociaż naprawdę nie chciała. W drodze do domu zauważyła swoją babcię na przystanku autobusowym. Było to dziwne, ponieważ starsza pani siedziała sama i patrzyła w dół. “Babciu, czekasz na kogoś?” – zapytała Julia. “Nie, nie mam na kogo czekać, jestem sama.” “Zamarzniesz na śmierć, pozwól, że zabiorę cię gdzieś w ciepłe miejsce”. Julia zadzwoniła po taksówkę i razem z babcią pojechały do domu. Julia zaprowadziła babcię do łazienki i poszła do kuchni zrobić szybki obiad. Kiedy babcia zjadła, usiadły razem w salonie, a Julia chciała zapytać, co się stało z jej babcią, ale nie odważyła się zacząć. Wtedy babcia zaczęła jej opowiadać: “Mam jedynego syna Kostię, urodziłam go późno w wieku 38 lat.

A mój mąż zmarł rok później, jego serce się zatrzymało. Musiałam wychowywać syna sama, to było bardzo trudne. A Kostik dorastał taki niegrzeczny. W końcu wychowałam chłopca, poszedł na uniwersytet, potem do pracy. Przyszedł czas na ślub, miał narzeczoną, Maję. Tylko Maja mnie nie lubiła, nie rozumiem dlaczego. W tym momencie oczy Julii napełniły się łzami. Jej babcia kontynuowała: “Zawsze sugerowała, że jestem zbędna w trzypokojowym mieszkaniu. A potem zaszła w ciążę i nawet nie zawahała się powiedzieć mi w twarz, że jestem zbędna. Potem Maya dowiedziała się, że mamy rodzinne obrączki i wpadła w złość, dlaczego nie ma ich na palcach. I takie napady złości były codziennie.

A dzisiaj powiedzieli, że jedziemy do sklepu kupić ubranka dla dziecka. Ale zostawili mnie na przystanku autobusowym w nieznanej okolicy i odjechali. Po tej historii babcia zaczęła płakać. Julii też chciało się płakać… jak mogła zostawić własną matkę na zewnątrz, na mrozie. Od tego dnia babcia została z Julią. Po pracy spotykała się z Julią z pysznymi pączkami lub ciastami. Wieczorami oglądały razem programy telewizyjne. Julia bardzo przywiązała się do tej słodkiej babci. Pewnego dnia Julia wróciła do domu i zastała głośno grający telewizor.

Było to dziwne, ponieważ babcia wyłączyła go, zanim dziewczynka wróciła do domu. Julia weszła do przedpokoju, kuchni, pokoju – babci nie było. Jedynie drzwi do łazienki były otwarte, a babcia leżała na podłodze. Julia natychmiast wezwała pogotowie i policję. Babcia zmarła tego dnia. Minął miesiąc i do miejsca pracy Julii przyszedł mężczyzna w drogim garniturze: “Kim jesteś, łobuzie? Jakim prawem zabierasz to, co należy do mnie? Dojdę sprawiedliwości, wyciągnę cię z tego w sądzie”. Okazało się, że babcia zapisała Julii swoje mieszkanie i rodzinne obrączki, a jej syn Kostik i jego matka Maja zostali z niczym.

Wiele osób dzieli się z nami swoimi historiami, aby dowiedzieć się, co inni o tym myślą. Jeśli masz swoją opinię lub sugestię dotyczącą tej historii, proszę napisz ją w komentarzach na Facebooku.

By admin

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *