Kiedy Taras poszedł do wojska, Julia obiecała wiernie na niego czekać. I dotrzymała obietnicy – pisała listy do ukochanego w wojsku z namiętnymi deklaracjami miłości, malowała je kwiatami i sercami, a na końcu listu, obok słowa “pocałunek”, zostawiała odcisk ust. Naprawdę kochała go bez końca – tak bardzo, jak można szczerze kochać człowieka, a kiedy go nie było, minuty wydawały jej się godzinami. Dlatego Julia wciąż nie może uwierzyć, że Taras mógł jej to zrobić. Serce podpowiadało jej, że to nieprawda, że nie mógł o niej zapomnieć.

A kiedy jej ukochany przestał odpowiadać na kilka jej regularnych listów, a potem napisał w kilku słowach, że powinna o nim zapomnieć, była zmuszona wziąć to wszystko za prawdę. Julia wyszła za mąż za pierwszego napotkanego mężczyznę. Jej zdeptana miłość i jej serce zostały zamknięte na zawsze, aby nie została ponownie spalona. I nie mogła kochać nikogo bardziej niż Tarasa.

Julia była zajęta w kuchni, gdy zadzwonił dzwonek do drzwi. Poszła odebrać, mając na sobie fartuch i kapcie. “Nie wierzyłem, że wyszłaś za mąż, więc postanowiłem się upewnić. Ale widzę, że to prawda – powiedział, a w jego oczach widać było tyle bólu, że wydawało się, że zaraz się rozpłacze – Teraz rozumiem, dlaczego nie odpowiadałaś na moje listy… – Odwrócił się, żeby odejść, ale Julia go powstrzymała. To ty napisałeś, żebym o tobie zapomniała… – kobieta nie rozumiała, usprawiedliwiając się albo oskarżając.

– Ja? – zapytał chłopak po długiej pauzie. – Tak, wysłałem ostatni list z wojska w zeszłym tygodniu, mając nadzieję, że się ze mną spotkasz… – Julii kamień stanął w gardle. Nie pozwolił jej powiedzieć ani słowa. Łzy paliły jej twarz, a umysł był pełen pytań: “Jak? Dlaczego?” Tego samego dnia Julia pojechała do domu rodziców.

Prawdopodobnie wiedzą więcej niż ona. “Nigdy nie lubili Tarasa, bo nie miał wystarczająco dużo pieniędzy. Chcieliśmy, żebyś miała lepsze życie, bo wiemy, jak to jest, gdy trzeba skubać grosze, żeby kupić dzieciom słodycze. Sami przez to kiedyś przeszliśmy i chcieliśmy, żebyś miała lepsze życie” – mówili na zmianę mama i tata, nie mogąc opanować emocji – “Ale nie patrzyliście na to, że byliście biedni, kochaliście się i pobraliście mimo wszystko.

Dlaczego więc chcieli zniszczyć moje życie? Jak mogliście mi to zrobić?” Julia skarciła rodziców. “Masz”, jej matka wręczyła córce tuzin listów. Czytając je w sąsiednim pokoju, Julia nie płakała – szlochała głośno, jak wierny wilk. Ostatni list, o którym opowiedział jej Taras, dotyczył przebiśniegu,

która wyschła w ciągu tygodnia, a obok niej było napisane: “Długo go szukałam, ale znalazłam dla ciebie”. Wieczorem Julia odbyła poważną rozmowę z mężem, który poza pracą, pieniędzmi i przyjaciółmi, a może dziewczynami (o czym nie raz wspominali jej “życzliwi” sąsiedzi), nie zauważał niczego wokół siebie. Rozstali się cicho i spokojnie – jak statki na morzu.

Po raz pierwszy w życiu Julia przezwyciężyła strach przed nocą i poszła na spacer po mieście. Jednak nie boi się już niczego, ponieważ idzie do domu kogoś, kto naprawdę ją kocha i kogo ona nigdy nie przestała kochać… …Czas zmył wszystkie nieporozumienia i urazy. Julia i Taras mają dwóch blond synów, którzy dorastają w ich rodzinie. Dziadkowie cieszą się z wnuków. I wszyscy są pewni, że największe bogactwo jest wtedy, gdy w domu panuje szczera miłość…

 

Wiele osób dzieli się z nami swoimi historiami, aby dowiedzieć się, co inni o tym myślą. Jeśli masz swoją opinię lub sugestię dotyczącą tej historii, proszę napisz ją w komentarzach na Facebooku.

By admin

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *