Anna miała siedemnaście lat i przygotowywała się do egzaminów szkolnych. Marzyła o wyjeździe z małego miasteczka do Petersburga. Chodziła do korepetytora i uczyła się w domu. Tata Anny kupił jej mieszkanie w centrum Petersburga, aby jeszcze bardziej zmotywować ją do dobrego zdania egzaminów.
Anna zdała egzaminy celująco i we wrześniu rozpoczęła studia. Minął rok, a ona zdołała przystosować się do warunków pogodowych panujących w mieście, poznała nowych przyjaciół i była szczęśliwa. Zaprzyjaźniła się z Valerą, Allą i Vityą. Anya nie chciała wracać do domu na wakacje, więc została w Petersburgu. Ałła mieszkała razem z nią. Mieszkanie Anyi było duże i przestronne.
Ala nie chciała mieszkać w akademiku, a wynajem był drogi. Anya postanowiła nie zostawiać przyjaciółki w tarapatach i zaprosiła ją do siebie. Valera i Vitya były dobrymi przyjaciółkami, ale dopiero gdy w ich życiu pojawiła się Anna.
Oboje się w niej zakochali. Chłopcy opiekowali się Anną, ale ona postanowiła oddać swoje serce Valerze. Był miły, sympatyczny, atrakcyjny i, co najważniejsze, potrafił ją rozśmieszyć. Witalij natomiast był zimny i wyobcowany.
Witalij podjął tę decyzję z godnością, odsunął się na bok. Valera i Vitaly nie rozmawiali ze sobą tak jak kiedyś. Valera spędzał cały swój wolny czas z Anyą.
Relacje Anyi i Alli nieco się pogorszyły. Okazało się, że dziewczyna od dawna lubiła Valerę, ale on wolał Anyę. Pięć miesięcy później Witalij i Walera zostali powołani do wojska. Anya czekała na ukochanego. Gdy tylko Valera wrócił z wojska, oświadczył się Anyi, a ona natychmiast się zgodziła. Po letniej sesji pobrali się. Wszystko układało się po ich myśli, a Anya spodziewała się dziecka.
Minęło ponad 5 lat. Wychowali piękną córkę, Valera ciężko pracował, chciał, aby jego dziewczynki miały to, co najlepsze. Witalij pomagał swojemu przyjacielowi i razem otworzyli myjnię samochodową. Jeden dzień przekreślił całe ich życie.
Valera musiał pojechać do sąsiedniego miasta do pracy. Jego samochód był niesprawny i nie mógł zahamować. Zderzył się z innym samochodem i zginął na miejscu. Anna nie mogła znaleźć sobie miejsca.
Nie chciała żyć, tylko jej córka podtrzymywała ją na duchu. Vitalii przychodził do nich codziennie, pomagał im w każdy możliwy sposób. Gotował posiłki, odwoził ich córkę Anyę do przedszkola, starał się zastąpić zmarłego przyjaciela. Trwało to dwa lata.
Anna zaczęła dochodzić do siebie i była niesamowicie wdzięczna Witalijowi za jego pomoc. Witalij zebrał się na odwagę i oświadczył się Annie. Zaprosił ją do drogiej restauracji, zamówił skrzypka i stworzył piękną i romantyczną atmosferę. Ale Anna odmówiła, nie mogła zdradzić męża.
Wciąż go kochała i nie mogła o nim zapomnieć. Witalij wpadł w złość, zaczął wymachiwać rękami i mówił gawędziarskim głosem, którego nie sposób było zrozumieć. Anya próbowała go uspokoić, ale on odepchnął ją i krzyknął: „Zepsułem mu hamulce! Zrobiłem wszystko, żeby mu nie przeszkadzać. A on jest brutalem, nawet zmarły mi przeszkadza”.
Vitaliy zdał sobie sprawę, że powiedział za dużo i próbował uciec, ale policja czekała na niego przy wejściu. Jeden z pracowników zdołał ich wezwać. Hanna mieszkała sama z córką i nie wpuszczała nikogo innego. Długo nie mogła dojść do siebie po tym, co się stało.